แหล่งท่องเที่ยวเมืองนครศรีธรรมราช

ศูนย์รวมที่มีคนมาเที่ยวมากที่สุดคือวัดพระมหาธาตุ ความจริงอาจจะไม่เชิงมาเที่ยวอย่างเดียว แต่มาเพื่อได้นมัสการตัวแทนแห่งความเชื่อทางพุทธศาสนาด้วย ที่วัดพระมหาธาตุเป็นศูนย์รวมทางพุทธศาสนา นับ 1000 ปี อันเป็นที่นับถือปูชาของคนในภูมิภาคนี้ และประเทศใกล้เคียง ขณะนี้กำลังขอขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก

แหล่งท่องเที่ยวอื่นๆ ของเมืองนคร
ชมปลาโลมาสีชมพูที่อำเภอขนอม และหญ้าทะเลมากกว่า 80 ไร่
ชมป่าประที่ท่าศาลา สิชลขนอม มากกว่า 8000 ไร อาณาบริเวณกว้างที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ชมบ้านนก คอนโดนกแอนที่อำเภอปากพนัง หัวไทร
เกาะกระ นอกชายฝั่งอ่าวนคร มีปะการังที่สวยและดีที่สุด
น้ำตกเมืองนคร  น้ำตกพรหมโลก น้ำตกกรุงชิง น้ำตกอ้ายเขียว นำตกกระโรม

อำเภอลานสกาก็เป็นอีกที่ ดินแดนยอดภูเขาสูงที่สุดของเทือกเขาหลวง มีแหล่งไม้ผลัดใบสวยงามเหมือนฤดูใบไม้ร่วง คล้ายในเขตอบอุ่น มีอากาศดีที่สุดของประเทศ มีต้นมังคุดอายุมากที่สุด 200 ปี ขนาดสองคนโอป ผลใหญ่ มีแหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์ หนึ่งในหกแห่งของเมืองนคร  มีวังโบราณอันเป็นที่ประทับของพระเจ้าศรีธรรมโศกราช

เทือกเขาหลวงในนครศรีธรรมราชมีป่าเฟิร์นอายุ 200 ล้านปี มีพันธ์กล้วยไม้มากกว่า 200 ชนิดในทุกสกุล อากาศที่ว่าดีที่สุดเคยวัดได้ที่ตำบลคีรีวงค์ดีกว่ามาตรฐาน 100 ไมครอนต่อลบ.เมตร ถึงร้อยเท่า คือวัดผงฝั่นได้เพียง 0.03 ไมครอนต่อลูกบาศก์เมตร แสดงให้เห็นว่ามีสิ่งปนเปื้อนน้อยมาก

ประสบการณ์รภไฟญี่ปุ่น

ประเทศญี่ปุ่นเป็นประเทศที่มีระบบขนส่งมวลชนดีมากที่สุดประเทศหนึ่งของ โลก เป็นประเทศแรกที่นำรถไฟความเร็วสูงมาใช้ที่เรียกว่ารถไฟหัวกระสุน หรือชิงกันเซ็น ความเร็วมากกว่า 200 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ถ้าเทียบระยะทางจากนครถึงกรุงเทพประมาณ 600 กม. แล้วถ้านักรถไฟหัวกระสุนแล้วจะใช้เวลาประมาณ 3 ชั่วโมง เทียบเคียงกับประเทศญี่ปุ่นก็จากเมือโอซากาไปเมืองโตเกียว ใช้เวลาประมาณ 3 ชั่วโมงเช่นกัน สำหรับรถไฟประเภทอื่นๆ ก็คล้ายประประเทศไทยมีรถเร็ว รถด่วน และรถด่วนพิเศษ และถ้าเป็นรถไฟฟ้าใต้ดินจะมีในเมืองใหญ่ทุกเมือง ซึ่งจะมีรถไฟฟ้าใต้ดินเป็น โครงข่ายที่ครอบคลุมเกือบทุกพื้นที่ของเมืองจึงไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีรถกลับ ถ้าหากไม่เลยเวลา


ทุกปีประเทศญี่ปุ่นจะออกตารางเดินรถไฟที่ไม่ใช่รถไฟฟ้าใต้ดิน ซึ่งจะบอกขบวนรถไฟทุกขบวนที่วิ่งอยู่ระหว่างเมืองต่างๆ ทั่วประเทศ ซึ่งทำสรุปไว้เนียบมากเราอยากไปเมืองไหนจากจุดไหนได้หมด ตามเวลาในหนังสือทุกประการที่บอกว่ารถไฟตรงเวลามากก็ด้วยเหตุนี้ (สำหรับเมืองไทยเมือก่อนนี้) การซื้อขายตั๋วมีทั้งซื้อตัวด้วยตนเองด้วยเครื่องขายอัตโนมัติ หรือจะซื้อที่ห้องขายตั๋วในเมืองต่างจังหวัด ที่น่าประทับใจมากเรื่องหนึ่งก็คือจะมีตั๋วตอนปิดภาคสำหรับนักเรียน ที่มีเงื่อนไขสามารถใช้ตั๋วใบเดียวได้ตั้งแต่ 24น. ไปถึง 24.น. ของอีกวันหนึ่งได้ ซึ่งถ้าดูตารางรถไฟดีๆ อาสามารถนั่งรถไฟฟ้าจากโตเกียวไปยังส่วนใต้สุดที่นางาซากิได้ด้วยตั๋วใบ เดียวได้ แต่ก็นั่นแหละ ไม่สามารถที่จะนั่งรถไฟด่วนพิเศษได้ คงนั่งรถเร็วหรือรถด่วนธรรมดา เจ้าตั๋วที่ว่านี้บางทีไม่เฉพาะนักเรียนเท่านั้นที่ซื้อสำหรับนั่งไปยัง เมืองต่างๆ แต่อาจเป็นนักท่องเทียวอย่างเราๆ หรือชาวบ้านเขา นักท่องเที่ยวบางคนก็ลักไก่เอาบ้างแอบไปนั่งรถด่วนเพื่อให้ถึงเป้าหมายเร็ว ขึ้นก็มี ซึ่งการตรวจตั๋วก็ไม่ได้เข้มงวดอะไรมาก เพราะยึดความซื่อสัตย์เป็นหลัก

สำหรับนั่งรถไฟฟ้าใต้ดินในเมิองใหญ่ๆ นั้นในชั่วโมงเร่งรีบเช่นตอนเช้า ตอนออกไปทำงานอาจจะเคยได้ยินว่ามีการอัดยัดเยียดกันมากถึงขั้นว่า สำหรับคนที่รีปมากๆ มีการดึงคนที่อยู่บนรถออกมาแล้วตัวเองก็เบียดเข้าไปแทนที่ตอนที่รถกำลังจะ ออก เมื่อปิดประตูแล้วก็ไม่สามารถที่จะขึ้นรถไฟไปได้ ในตอนผู้คนขึ้นรถไฟฟ้าไม่หนาแน่น ขณะนั่งรอรถไฟฟ้านั้น อย่าลืมอะไรไว้ข้างนอกนะครับ เพราะเมื่อรถออกไปแล้วจะหวนกลับมาเอาของที่ลืมไว้นั้น มักจะอันตทานหายไปแล้ว เพราะที่ไหนก็มีอยากได้ของพรีทั้งนั้น โดยเฉพาะของที่คนลืมไว้

เรื่องเกิดที่อิจิป

ประเทศอิยิปเขตแดนประชิดติดกับประเทศอิสราเอล ซีเรีย อิรัก เป็นประเทศที่เป็นที่ตั้งของอิยิปโบราณมีความเก่าแก่ มากกว่า 3000 ปีมาแล้ว ปิรามิดอันลือชื่อในเรื่องความยิ่งใหญ่อลังการ เป็นสิ่งมหัศจรรย์ของโลกที่ใช้หลักการทางคณิตศาสตร์และวิศวกรรมขึ้นสูงก็นึกไม่ค่อยออกว่าก่อสร้างได้อย่างไรในทะเลทราย เพราะไม่มีภูเขาหินในบริเวณที่ก่อสร้างเลย แสดงว่าต้องขนหินขนาดใหญ่มา และสมัยนั้นรถบรรทุกก็ไม่มีเสียด้วยมีแต่แรงงานคน

โดยทั่วไปปิรมิดเป็นที่เก็บศพของกษัตริย์และเจ้านายชั้นสูง มีความเชื่ออันเป็นตำนานในการเก็บศพไม่ให้เน่าเปื่อยที่เรียกกันว่ามัมมี ซึ่งก็พบว่าแม้ว่าจะเก็บไว้เป็นเวลานานซากศพที่เก็บไว้ยังคงรักษาไว้ได้ดี และที่ค้นพบอีกอย่างว่าน้ำผึ้งที่เก็บไว้ร่วมกับมัมมีนั้นก็ไม่เน่าเสียเสียด้วยยังคงมีรสชาดเป็นน้ำผึ้ง

มีเรื่องเล่ากันว่าสมัยที่ฝรั่งเศษเข้าไปยึดครองอิยิปอยู่นั้นได้ไปฝึกยิงปืนกันบริเวณสฟริง ทำให้หน้าสฟริงซ์(sphinx)สึกกร่อนไปเร็วกว่าที่ควรจะเป็น ลำตัวเป็นสิงโตหน้าเป็นคน หรือคนเจ้าของพระศพในปิรามิดสฟริงซ์จึงสร้างไว้หน้าปิรามิด ต่อมามีนกพิราบมาทำรังอยู่ในรูจมูกของสฟริ้งซ์

เมื่อไปเที่ยวเมืองนิวออลีนส์

ตอนที่ไปเที่ยวเมืองนิวออลีนส์ รัฐหลุยซ์เซียน่า ก่อนที่จะเกิดพายุเฮอริเคนแคทรีน่า ซึ่งนำความเสียหายให้กับเมืองเป็นอย่างมากกว่าจะฟื้นกลับเข้าสู่สภาพเดิมก็เกิดโครงการต่างๆ มากมายที่ช่วยเหลือเมืองนี้ ตอนที่เดินทางไปเมืองนี้นั้นกลุ่มพวกเราเลือกเช่ารถยนต์และขับไปกันเอง ตามเส้นทางที่ไปตอนที่จะเข้าเมืองนี้นั้น ต้องข้ามสพานกลางทะเลไปประมาณยี่สิบไมล์ทีเดียวน่าจะเป็นสพานในทะเลที่ยาวที่สุดในโลกก็ว่าได้


เมืองนิวออลีนเป็นเมืองที่ขึ้นชื่อทางด้านดนตรีแจส และยังมีการเล่นดนตรีแจสทุกวันโดยใช้สถานที่แสดงแบบดั้งเดิม โดยผู้เข้าชมได้ไม่กี่คน จึงต้องมีการเข้าคิวเข้าชมเป็นแถวยาว แต่เมื่อได้เข้าไปนั่งฟังก็รู้ซึ้งถึงว่าดนตรีอันไพเราะ เจาะหวะแน่น เสียงดนตรีสดใสเป็นอย่างไร เมื่อฟังดนตรีจนจบแล้วยังนึกอยากมาฟังอีกครั้ง ที่บริเวณโรงแสดงดนตรีนั้น มีภาพโปสเตอร์แสดงให้เห็นว่าได้มาแสดงดนตรีที่เมืองไทยในบางช่วง เช่นในวโรกาศครบรอบพระชนพรรษาของพระเจ้าอยู่หัวก็เคยมาเล่น อาจเป็นพระว่าพระเจ้าอยู่หัวของเราก็ทรงมีประปรีชาสามารถทางด้านดนตรีเป็นที่เลื่องลือเป็นที่รู้จักทั่วโลกเช่นกัน

บรรยากาศของเมืองนี้นอกจากจะเป็นที่เล่นดนตรีแจสแบบดั้งเดิมแล้ว ยังมีอื่นๆ ที่น่าสนใจคือว่า ตลอดถนนสาบบอบอน ที่เป็นถนนสายหลัก มีร้านอาหาร และมักมีวงดนตรีแสดง และขายเครืองดื่มประเภทอัลกอฮอล ซึ่งมีอยู่ตลอดเส้นทาง บางร้านก็มีการตกแต่งเป็นที่น่าสนใจ วันนั้นพวกคนไทยผ่านร้านหนึ่ง เห็นรูปผู้หญิงเปลือยแบบศิลปะอยู่หน้าร้านก็ไม่เอะใจอะไร แต่ผู้เขียนสังเกตว่านางแบบในภาพเคลื่อนไหวได้ เมื่อเดินผ่านร้านไปแล้วจึงเล่าให้ฟังกันเพื่อนๆ ที่ไปด้วยกันก็ย้อนกลับมาพิสูจน์อีกที่ คราวนี้ก็เลยรู้ว่าที่เป็นภาพอยู่นั้นคือภาพที่เป็นจริงขณะนั้นมีนางแบบมานอนโพสท่าอยู่จริง และใช้หลักการสะท้อนแสงผ่านกระจกให้มาปรากฏในกรอบภาพด้านล่างของร้าน

อีกเรื่องหนึ่งของเมืองนี้ก็คือบางร้านก็มีเทคนิคเรียกแขกให้เข้ามาในร้านเหล้า โดยการเสนอรางวัลเป็นสร้อยลุกปัดแก่ผู้ที่เดินผ่านหน้าร้าน เนื่องจากถนนทั้งสายขายน้ำเมากัน คนเดินไปมาก็มึนๆ เมื่อได้รับขอเสนอว่าใครถอดเสื้อได้รางวัลทั้งหนุ่มทั้งสาวก็ถอดเสื้อ เชียร์กันให้ถอดเป็นที่สะนุกสะนาน รางวัลที่ได้อาจเป็นตุกตาเครื่องประดับที่ใชในเทศกาลมาลติกา ซึ่งเป็นวัฒนธรรมเฉลิมฉลองแบบสเปน เพราะที่นี้เคยอยู่ในอิทธิพลของสเปนมาก่อน มีตึกรามที่มีศิลปะแบบสเปนก็ยังอนุรักษ์ไว้ ก็มี

เมืองน่าอยู่ในต่างแดน

นับว่าผมโชคดีที่ได้ไปอยู่อาศัยในเมืองที่น่าอยู่ในต่างประเทศมากกว่า 1 ปีขึ้นไปคือที่เมืองฮิโรซากิ จังหวัดเอโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น และเมืองโคลัมเบียรัฐมิสซูรี ประเทศอเมริกา ทั้งสองเมืองนี้มีลักษณะที่คล้ายคลึงกันคือเป็นเมืองขนาดเล็กพลเมืองไม่เกิน 1 แสนคน แต่ก็มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน เหมือนเมืองใหญ่ๆ ที่เหมือนกันก็คือความปลอดภัย ทั้งสองเมืองบ้านเรือนไม่มีรั้ว หรือถ้ามีก็เป็นคันกั้นขึ้นมาเตี้ยๆ พอเดินข้ามได้ หรือไม่ก็ปลูกต้นไม้เตี้ยๆ ดังนั้นบ้านทั้งสองเมืองนี้จึงได้โชว์ความสวยงามของบ้านอย่างเต็มที่ไม่มีรั้วสูงๆมาบังไว้ ที่เมือฮิโรซากินั้นจะปิดร้านช่องเร็วเพราะเป็นเมืองหนาว มีร้ายโชว์ห่วยขายของเล้กๆ น้อยๆ รับล้างรูปถัดรูป เมื่อเราจะเข้าร้านไปซื้อของหรือไปอัดรูปล้างรูป เมื่อเข้าไปในร้านจะมีเครื่องหมายบอกว่าให้กดออดเรียกผู้บริการ เราต้องกดออดเรียกคนขายออกมา ทำให้นึกถึงบ้านเราสิ้นค้าเข้าของคงหายหมดร้านแน่ แต่คนญี่ปุ่นเมื่อไม่มีลูกค้าเข้าร้านคงไปทำอย่างอื่น และที่น่าสนใจอีกอย่างคือไม่มีอาชญากรรมหรือมีน้อยมาก เพราะที่สถานีตำรวจมีคุกแต่ไม่มีนักโทษเป็นส่วนใหญ่ถ้าจับมาอยู่ในคุกบ้างก็เป็นพวกขี้เมา รุ่งเช้าเขาก็ปล่อยไปแล้ว ทำให้เมืองนี้มีตำรวจหญิงมากกว่าชาย เอาไว้จับรถผิดกฏจราจรเสียมากกว่า คนเมืองนี้มักใจดีเป็นเกษตรกรปลูกแอปเปิลกันทั้งเมือง และอยู่ในจังหวัดที่มีต้นซากุระมากที่สุด มีคนต่างจังหวัดมาเที่ยวเมืองนี้มากกว่า 5 ล้านคนในแต่ละปี ขณะที่คนทั้งจังหวัดมีเพียง 1 ล้านคน


ในเมืองโคลัมเบียก็เช่นกัน การไปซื้อของสินค้า ไม่ว่าห้างใหญ่ห้างเล็กซื้อไปแล้วไม่พอใจใน 1 เดือนนำมาคืนได้แม้ว่าจะใช้ไปแล้วก็ตาม คนไทยบางคนไปแล้วไม่มีผ้าห่ม ไม่มีกล้องวิดีโอใช้ไปซื้อมาใช้พอใช้เสร็จก็เอาไปคืนก็มี เวลาไปเติมน้ำมันรถยนต์ส่วนใหญ่เราต้องเติมน้ำมันเอาเองแล้วมาจ่ายเงินทีหลังโดยมีตัวเลขบอกราคาอยู่ที่หน้าจอคนเก็บเงิน เมื่อจ่ายเงินเสร็จก็ขับรถออกไป นั่นก็แสดงว่าไม่มีค้นเบี้ยว จึงยังมีบริการเช่นนี้อยู่ และที่น่าทึ่งก็คือเมืองนี้ตั้งแต่ตั้งเมืองมาเคยมีอาชญกรรมฆ่ากันตายเพียง 1 ราย ทำให้เมืองนี้ได้รับการโหวดเป็นเมืองที่น่าอยู่อันดับ 5 ของประเทศ

เมื่อสองปีที่แล้วความจริงจังหวัดนครศรีธรรมราชของเราก็เคยติดอันดับเมืองน่าอยู่ที่สุดของประเทศร่วมกับจังหวัดเชียงราย คงจะมีมาตรวัดความน่าอยู่ต่างจากเมืองทั้งสองที่ผมเล่ามา

เที่ยวบึงฉวากที่สุพรรณบุรี

จากตัวเมืองสุพรรณบุรีห่างออกไปประมาณ 56 กิโลเมตร ถนน 4 เลนตลอดไม่ติดไฟจราจรเพราะมีสพานคร่อมที่ทางแยกทำให้เดินทางได้รวดเร็ว เมื่อถึงบริเวณบึงฉวาก ก็เป็นบึงขนาดใหญ่สมชื่อ มีสวนผักพื้นบ้านให้ชม และที่อยู่ติดชิดกับริมสระก็เป็นอะควอเรียม หรือเป็นที่รวมของสัตว์น้ำโดยเฉพาะปลาให้ชมส่วนใหญ่เป็นปลาน้ำจืด หลากพันธ์มากที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศ น่าจะมากกว่าที่พารากอน แต่ราคาค่าเข้าชมต่างกัน 10 เท่าทีเดียว ค่าเข้าชมที่บึงฉวาก ผู้ใหญ่ 30 บาท เด็ก 10 บาท


ระหว่างทางเดินก่อนเข้าตัวอาคารอะควอเรียม จะอยู่ขนาบด้วยสระน้ำขนาดใหญ่ เปิดให้ผู้เข้าชมให้อาหารปลา โดยซื้ออาหารปลาถุงละ 5 บาท เท่าที่เห็นเป็นปลาสวายขนาดใหญ่ และตกแต่งอาณาบริเวณไว้อย่างสวยงาม มีร้านขายของโดยรอบบริเวณ รวมทั้งร้านอาหาร จำนวนมาก

เมื่อเข้าไปในอะควอเรี่ยมนอกจากจะชมพันธ์ปลาโดยเฉพาะปลาน้ำจืด มีตั้งแต่ขนาดใหญ่ที่สุดในโลกเช่นปลาบึก ลงไปถึงปลาขนาดเล็ก รวมทั้งปลาหายาก เช่นปลาไหลไฟฟ้าเมื่อปล่อยกระแสไฟฟ้า ทำให้หลอดไฟติดและมีเสียงออด แล้วยังมีการแสดงโชวของประดาน้ำในตู้ปลาอีกด้วย ดูโชว์รอบสุดท้ายเวลา 16.00 น. ส่วนการชมอะควอเรียมไปจนถึง 18.00 น. ที่เวลานี้ถ้าออกมาดูพระอาทิตย์ตกน้ำก็จะดูส่วยงามมาก พร้อมๆ กับขณะเดียวกันก็จะมีนกบินกลับรัง เป็นแหล่งนกน้ำขนาดใหญ่มากในบริเวณนี้ด้วย

นอกจะมีอะควอเรียมให้ชม ในบริเวณบึงฉวากยังมีสวนสัตว์ขนาดใหญ่ให้นักท่องเที่ยวได้เข้าไปเยี่ยมชมด้วย บึงฉวากจึงเป็นแหล่งท่องเที่ยวอีกที่หนึ่งที่ขึ้นชื่อของสุพรรณบุรี แม้ว่าจะอยู่ไกลจากตัวเมืองถึง 56 กม.แต่นักท่องเที่ยวก็เที่ยวกันอย่างหนาแน่น หลัง 18.00 น.ก็จะเห็นนักท่องเที่ยวเดินทางกลับและบางตาอย่างรวดเร็ว

เมื่อไปเที่ยวเมืองกาญจนบุรี

การขับรถเดินทางไปเที่ยวจังหวัดกาญจนบุรี ไม่ไกลจากกรุงเทพมากนัก มีสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่งที่น่าสนใจ เริ่มจากเมื่อเข้าตัวเมืองก็ไปเยี่ยมพิพิธภัณฑ์สงคราม เยี่ยมสุสานทหารชาติต่างๆ ที่เสียชีวิตช่วงที่เป็นเชลยศึกสร้างทางรถไฟ แล้วไปขึ้นขบวนรถไฟจำลองข้ามพานแม่น้ำแคว และแวะเที่ยวเขื่อนวชิราลงกร


ถ้าตั้งใจที่จะค้างคืนก่อนที่จะไปเที่ยวที่อื่นๆ อีก อาจค้างคืนได้ที่เขื่อนวชิราลงกร ซึ่งต้องจองล่วงหน้า ถ้าไม่มีที่ว่างอาจไปพักค้างคืนที่รีสอร์ทหรือแพ ไม่ไกลจากเขื่อนมากนัก หากไม่พักที่นี่ก็อาจไปพักที่อำเภอทองผาภูมิ ซึ่งสามารถไปเที่ยวต่อที่อำเภอสังขละบุรีอันเป็นที่ตั้งวัดหลวงพ่ออุตมะ ลงเรือชมวิวแอ่งน้ำหลังเขื่อนวชิราลงกรที่มีแม่น้ำมาบรรจบกัน ไปดูวัดที่จมน้ำหลังเขื่อน หลวงพ่ออุตมะเป็นที่เคารพของประชาชนชาวไทยและชาวมอญและพม่า อยู่ในเขตแดนประเทศไทย หลวงพ่ออุตมะเคยมาศึกษาในประเทศไทย มีวัตรปฏิบัติเป็นที่เลื่องลือ ในเรื่องการตั้งสัจจะวาจาในการฉันท์อาหารเพียงวันละ 1 มือ มื้อละ 32 คำ

ด่านเจดีย์สามองค์ก็เป็นอีกที่หนึ่งที่นักท่องเที่ยวข้ามเขตระหว่างไทยและพม่า แต่น่าเสียดายช่วงนี้ด่านปิดด้วยเหตุผลทางการเมืองภายในของพม่า ตามเส้นทางผ่านยังมีน้ำตกที่น่าสนใจคือน้ำตกไทรโยคน้อยใหญ่ สวยงามมาก และที่น่าสนใจอีกที่หนึ่งก็คือปราสาทเมืองสิงห์ที่แสดงให้เห็นถึงวัฒนธรรมของขอมที่แผ่ลงมาถึง ที่บูรณะขึ้นมาได้อย่างน่าทึ่ง ในบริเวณเดียวกันยังมีแหล่งโบราณคดี ที่พบโครงกระดูกโบราณ อุทยานหินเป็นต้น

ตอนขากลับถ้ากลับทางจังหวัดสุพรรณบุรี นอกจากแวะเยี่ยมเมืองสุพรรณบุรี อาจเลยไปเที่ยวอะควอเรียมที่บึงฉวากห่างจากตัวเมืองไปอีก 56 กม. แล้วจึงค่อยกลับกทม.ก็ได้

มีอะไรดีที่ชายทะเลสงขลา

สงขลาก็เป็นเมืองหนึ่งที่มีชายทะเลติดตัวเมือง ชายทะเลเป็นที่พักผ่อนหย่อนใจ ไปเดินเล่น ไปหาอะไรไปกินใต้ต้นไม้ชายทะเล และบางวันก็มีรายการแสดงพิเศษ วันที่ไปเที่ยวนั้นไม่ได้มีรายการพิเศษอะไร แต่ก็มีคนมาเที่ยวพลุกพล่านดูจากโรงแรมที่ติดชายทะเลก็เต็มไปด้วยรถยนต์ที่มาจอดบริเวณโรงแรม แสดงว่าแขกที่มาพักเต็ม


ได้ออกไปเดินเล่นชมพระอาทิตย์ตอนเช้า ส่วนตอนเย็นคนที่มาเดินเล่นกินหารจำนวนมาก หาดที่ติดทะเลเป็นต้นสนใหญ่ และที่กำลังปลูกเพิ่มเติมเป็นระยะ มีปลูกมะพร้าวแซมอยู่บ้างแต่ไม่มาก แต่ที่ข้ามถนนจากหาดไปตรงกันข้าม ก็มีสวนหย่อมสุขภาพสำหรับผู้สูงวัยและสำหรับผู้นั่งรถเข็น มีเครื่องมือออกกำลังที่ใช้มือ หมุนคล้ายถืบจักยาน และหมุ่นกับที่ และเคลื่อนแขนคล้ายกับกรรไกรตัดหญ้าซึ่งมีอยู่หลายรูปแบบ อยู่ในรูปแบบคล้ายที่วางตู้โทรศัพท์ แต่ละแบบนั้น มีคำอธิบายและ ตอนล่าง มักจะติดคำคมของบุคคลที่มีชื่อเสียง แต่มีอยู่อันหนึ่งน่าสดุดใจเขียนว่า Do and Don’t Do , there is no try ทำนองนี้แหละ ถ้าจำไม่พลาด และลงชื่อว่าโยดา ก็นึกอยู่นานว่าน่าจะมีความหมายว่าอย่างไร เมื่อแปลตามตัววา จงทำและอย่าทำ มันไม่มีคำว่าให้ลอง ผูเขียนตีความแล้วน่าจะหมายถึงตัดสินใจทำไปเลย หรือไม่ทำ ไม่ต้องลอง

ถ้าพิจารณาความหมายที่ซ่อนอยู่คงจะให้เราตัดสินใจให้แน่นอนเลย จะได้ไม่ลังเล ถ้าดีแล้วทำเลยไม่ต้องลองผิดลองถูก ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งสิ้น หรือให้ลงมือทำเสียตอนนี้เลยไม่ต้องรอ คิดอีกทีก็คืออย่าเป็นคนผลัดวัดประกันพรุ่ง เริ่มเดี๋ยวนี้ทำเดี๋ยวนี้ มีบางคนให้ความหมายว่าหักดิบ ก็เข้าท่าดีเหมือนกัน สำหรับผู้เขียนโยดานี้ ถ้าใครเป็นแฟนของหนังสตาร์วอร์ละก็คงจะคุ้นๆ ว่าน่าจะเป็นพระอาจารย์ของเจไดอีกที

ชมความมหัศจรรย์ของถ้ำพุงช้าง

ในโอกาสที่ไปพักผ่อนตากอากาศที่ภูเก็ํต ระหว่างการเดินทางผ่านจังหวัดพังงา เคยได้กิตติศัพท์่เรื่องถ้ำพุงช้าง เที่ยวนี้จึงได้แวะเข้าชม ซึ่งคิดค่าธรรมเนียมเข้าชมคนไทยคนละ 200 บาทถ้าชาวต่างประเทศ 500 บาท ระหว่างรอเข้าถ้ำนั้นได้สอบ่ถามถึงความเป็นการค้นพบถ้ำนี้ ได้ความว่ามีจ่าตำรวจท่านหนึ่งชื่อว่าจ่าริน (ชื่อเดิม)เหมือนกับว่ามีคนมาเข้าฝันว่ามีถ้ำอยู่ให้เข้าไปสำรวจ ความจริงก็มีทางน้ำไหลให้เห็นอยู่แล้วแต่ไม่มีใครกล้าเข้าไป จนจ่ารินได้ชักชวนชาวบ้านเข้าไปสำรวจเมื่อปี 2543 จากนั้นจึงได้จัดเป็นโปรแกรมแกรมท่องเที่ยว การเข้าชมในถ้ำเริ่มจากนั่งเรื่อแคนนูเข้าไปลำหนึ่ง นั่งได้ 4-5 คน จากนั้นต้องไปต่อแพไม้ไผ่ แพหนึ่งนั่งได้ 3-4 คน จากแพต้องเดินลุยน้ำไปอีกความลึกของน้ำไม่เกิดหัวเข่า การเข้าชมทุกคนจะได้รับไฟฉายติดที่ศีรษะ ทำให้มองเห็นหินงอกหินย้อยได้ถนัดตลอดเส้นทางที่เข้าไปในถ้ำ


การเข้าชมไม่อนุญาตให้มีการถ่ายรูป โดยเขาให้เหตุผลว่าแสงจะไปทำปฏิกิริยากับหินที่กำลังงอกกำลังย้อย ทำให้เสียความเป็นธรรมชาติบางอย่าง หรืออาจกลัวกว่าคนจะดูภาพที่ถ่ายไปมากกว่าเข้าชมเอง หรือว่าก่อนเข้าถ้ำจะมีช่างภาพมาถ่ายภาพเราไว้ ก็จะได้จำหน่ายภาพพิมพ์อิงค์เจ็ตภาพละ 100 แต่จะไม่ซื้อเขาก็ไม่ว่ากระไร นอกจากนี้ก็มีข้อห้ามว่าไม่ควรจะเอามีไปลูบหิน เพราะจะทำให้สูญเสียความแวววาวของซิลิกาที่จะเกิดเป็นหินงอกหินย้อย

ตอนแรกที่นั่งเรือแคนนูก็เพราะเส้นทางกว้างพอที่เรือจะเคลื่อนตัวไปได้ ในช่วงสองใช้แพไม้ไผ่เล็กลงเพราะช่องทางแคบเข้าใช้เรือแคนนูลำบาก และช่องสุดท้ายต้องเดินเพราะจะนั่งแพก็ไม่ได้ทางมันคดเคี้ยวเกินไป ระหว่างทางที่ทั้งนั่งเรือ แพ และเดินนั้น ก็เห็นความมหัศจรรย์ของธรรมชาติที่เห็นหินงอกหินย้อยเป็นรูปร่างต่างๆ และบางลักษณะก็แล้วแต่จินตนาการ ที่เห็นเด่นชัดคือหินรูปกระต่าง หินรูปจรเข้ หินรูปปลา หินรูปช้างซ้อนกั้นเป็นชั้นๆ หินรูปช้างใหญ่มีเศวตฉัตรทุกคนดูออกโดยไม่ต้องจิตนาการ และยังมีบริเวณการสร้างตัวของหินงอกเป็นรูปแอ่งอยู่ใต้ชั้นหินงอกอื่นแต่ได้มีการตั้งให้เป็นแอ่งน้ำศักดิ์สิทธิ์แล้ว ในบางบริเวณในหน้าฝนจะมีน้ำตกภายในเป็นม่านน้ำ

เมืองท่องเที่ยวที่ไม่ธรรมดา

ปีที่แล้วกรุงเทพเมืองหลวงของประเทศไทยก็ได้รับการโหวตว่าเป็นเมืองที่น่าท่องเที่ยวมากที่สุดแห่งหนึ่งของโลกแสดงว่าจะต้อมีอะไรที่ดีๆหลายอย่าง อยู่ที่กรุงเทพ สำหรับเมืองท่องเที่ยวบางเมืองในอิตาลีที่เคยได้รับการโวตแต่คนละปีกับกรุงเทพให้เป็นเมืองน่าท่องเที่ยวมากที่สุดเมืองหนึ่ง คือเมืองฟลอเรนซ์ประเทศอิตาลี มีรูปปั้นฝีมือไมเคิลแองเจลโลที่ชื่อว่าDavid เป็นรูปปั้นที่มีชื่อเสียง เมื่อมีนักท่องเที่ยวไปชมมากๆ มีนักท่องเที่ยวบางคนไปทำลายรูปปั้นบางส่วน จึงทำให้เคลื่อนย้ายรูปปั้นของแท้ดังเดิมไปเก็บในพืพิธพันธ์ และนำรูปปั้นที่จำลองมาวางไว้แทน สำหรับผู้ที่อยากจะเข้าไปชมนั้นจะต้องจองล่วงหน้านานหลายเดือนจึงจะเข้าชมได้


อีกที่หนึ่งคือเมืองริโอเดอจาเนโร เป็นเมืองท่องเที่ยวที่สำคัญของประเทศบลาซิล ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นเมืองหลวง เป็นเมืองติดชายทะเลคล้ายกับพัทยา ชะอำ สำหรับเมื่อมีเทศกาลคาร์นิวอล เป็นที่ขึ้นชื่อที่มีการจัดขบวนแห่ และมีสาวงามมาเต้นแซมบ้าให้ดู ก็เช่นเดียวกันที่ผู้จะมาเที่ยวเทศกาลนี้ ต้องจองโรงแรมล่วงหน้าหลายเดือน